Fréttaritari Dædó: Hetjan sem aldrei lætur brotna – nema líkamlega

Árið var óljóst, dagurinn óskilgreindur, en eitt var víst: Fréttaritari Dædó reis úr ösku hversdagsleikans eins og fönix með gleraugu og þverslaufu.

Hann var ekki aðeins maður orðanna heldur einnig skörungur læknisfræðinnar og sagnfræðinnar – en þó aðallega maður sem hafði ákveðið að gera grín að hvoru tveggja.

Aldurinn skiptir engu – nema þegar mjaðmirnar kvarta

Það var ekki hægt að halda aftur af honum. Þrátt fyrir að hafa fræðst um óteljandi hörmungar sögunnar og meðhöndlað ótal sjúklinga með glott á vör, var örlögin á öðru máli. Þau sendu honum verstu áskorun allra: Mjöðm sem ákvað að segja upp störfum án fyrirvara.

En gafst Dædó upp? Aldrei! Þótt hann hafi dottið fast niður á hörðu gólfi lífsins, reis hann upp aftur – með hækju í einni hendi og skemmtilega kaldhæðni í hinni. Það var ekki bara bein sem brotnuðu, heldur einnig hvers kyns alvarleiki sem reyndi að læðast inn í hans tilveru.

Baráttan við brotið bein – og kerfið sjálft.

Þegar spítalasængin tók á móti honum, vissi hún ekki að hér lægi ekki venjulegur sjúklingur. Nei, hér var maður sem myndi skrifa pistla um hvern einasta hjúkrunarfræðing, lækni og sjúkling sem á vegi hans yrði. Hann greindi sjúkrahúsdvölina af sömu nákvæmni og hann hefði greint stórveldastríð.

Hann spurði ekki: „Hvenær fæ ég nýja mjöðm?“ – heldur: „Hvernig get ég gert þessa lífsreynslu fyndna fyrir almenning?“ Og svo fór að hann hóf að rita greinar sem fengu jafnvel skurðlækna til að hlæja – og við vitum öll að það er ekki auðvelt þegar þeir eru með hendurnar upp í fólki.

Dædó rís aftur – sterkari, fyndnari og með betri skynjun á hálum gólfum

Endurhæfingin var ekki auðveld, en ef einhver gat snúið henni upp í ævintýri, þá var það Fréttaritari Dædó. Með hverju skrefi sem hann tók, með hverri æfingu sem hann kláraði, sannaði hann að þrátt fyrir allt er maður aldrei raunverulega brotinn ef húmorinn helst í lagi.

Og svo, eftir margar vikur af þrekraunum, reis hann á ný. Ekki aðeins sem læknisfræðilegt kraftaverk heldur sem hetja hins venjulega manns – sönnun þess að jafnvel þótt lífið reyni að brjóta þig, geturðu alltaf svarað með góðri brandara.

Fréttaritari Dædó. Nafn sem mun lifa áfram, hvort sem er í bókum sögunnar eða í skrá sjúkrahússins.