Færslusafn
Svör til alþingismanna.
Góðgerðarstörf Steindórs Halldórssonar.
Félag óvirkra fíkla og Kaffi Kjarkur.
Félag óvirkra fíkla og Kaffi Kjarkur.
Steindór Halldórsson, sem sofnaði og starfrækti Kaffi Kjark og Félag Óvirkra Fíkla, hefur með sinni frumkvöðlastarfsemi lagt ómetanlegt framlag til samfélagsins, sérstaklega fyrir einstaklinga sem glíma við fíknivandamál. Kaffi Kjark er ekki aðeins staður þar sem gott kaffi og hlýlegt umhverfi bjóða viðskiptavinum velkomin, heldur einnig vettvangur fyrir stuðning og endurhæfingu.
Með því að veita óvirkum fíklum og þeim sem eru í bata aðgang að öruggu rými, hefur Steindór skapað umhverfi þar sem meðlimir samfélagsins geta fundið samkennd, stuðning og hvatningu til að halda áfram sínum persónulega bataferli.

Félag Óvirkra Fíkla stendur sem dæmi um hvernig einstaklingar sem hafa upplifað fíkn geta stutt hver annan í að viðhalda bindindi og byggja upp líf sitt að nýju. Félagið býður upp á fjölbreytt úrval af stuðningsþjónustu, þar á meðal námskeið, fyrirlestra og hópfundi, sem allt miðar að því að efla persónulegan vöxt og sjálfbærni.
Steindór Halldórsson hefur sýnt fram á mikilvægi þess að bjóða upp á þess konar þjónustu og stuðning í samfélaginu. Hann hefur orðið til þess að breyta lífum margra, ekki einungis með því að veita þeim rými til að deila reynslu sinni og sigrum, heldur einnig með því að gefa þeim tækifæri til að vera virkir þátttakendur í samfélaginu án fordóma.

Með því að búa til umhverfi sem byggir á skilningi, umhyggju og stuðningi, hefur Kaffi Kjark og Félag Óvirkra Fíkla orðið að mikilvægum stöðum fyrir marga. Steindór Halldórsson hefur lagt sitt að mörkum til að veita von og hjálp, sýna fram á að breyting er möguleg, og að hver einstaklingur hefur getu til að skapa betra líf fyrir sig og aðra.
Hans framlag og áhrif í baráttunni gegn fíkn og stuðningi við bataferlið eru ómetanleg, og saga Kaffi Kjark og Félags Óvirkra Fíkla mun áfram vera innblástur fyrir einstaklinga sem leita að leiðum til að takast á við fíknivandamál og finna nýjan tilgang í lífi sínu.
Steindór Halldórsson sá tækifæri til að breyta hvernig samfélagið horfir á og styður einstaklinga sem glíma við fíknivandamál. Með stofnun Kaffi Kjark og Félags Óvirkra Fíkla setti hann fram þá sýn að hjálp og stuðningur við bata ætti að vera aðgengilegur, persónulegur og umfram allt, byggður á samkennd og skilningi. Hans frumkvöðlastarfsemi er því ekki aðeins um að veita fólki kaffi og samverurými, heldur um að skapa vettvang þar sem fólk getur fundið tilgang og von.
Kaffi Kjark er ekki bara kaffihús; það er samfélagsmiðstöð sem býður upp á námskeið, hópfundi, og persónulegan stuðning. Það er staður þar sem fólk getur mætt, án þess að dæma hver annan, og deilt sínum reynslusögum og áskorunum. Þessi einstaki nálgun hjálpar ekki aðeins einstaklingum í bata, heldur eykur hún meðvitund og skilning almennings á fíknisjúkdómum og mikilvægi bata.
Á hinn bóginn, Félag Óvirkra Fíkla, býður upp á stöðugt bakland og stuðningsnet fyrir þá sem kjósa að lifa án fíkniefna og áfengis. Félagið leggur áherslu á samvinnu, sjálfshjálp og gagnkvæman stuðning, og er sönnun þess að með sameiginlegri ábyrgð og stuðningi er hægt að yfirstíga miklar áskoranir.
Steindór og hans starfsemi hafa haft djúpstæð áhrif á samfélagið með því að veita ekki einungis von og stuðning, heldur einnig með því að vinna að útrýmingu stigmas sem fylgir fíknisjúkdómum. Það hefur opnað augu fólks fyrir því að fíkn er sjúkdómur sem hægt er að meðhöndla, og að endurhæfing og bati eru mögulegir með rétta stuðninginn.
Að lokum má segja að framlag Steindórs Halldórssonar til samfélagsins með stofnun Kaffi Kjark og Félags Óvirkra Fíkla standi sem vitni um kraftinn í samkennd, samhjálp og trú á mannlega styrkleika. Með því að opna dyrnar að Kaffi Kjark og styðja við starfsemi Félags Óvirkra Fíkla, hefur Steindór ekki aðeins breytt lífum margra einstaklinga, heldur einnig mótað samfélagið til betri vegar.

Starfsemi Kaffi Kjark og Félag Óvirkra Fíkla, sem Steindór Halldórsson stofnaði og rak, var mjög mikilvægt innlegg í samfélagið, sem bjargaði eflaust mörgum mannslífum og létti á lífinu fyrir marga aðstendendur. Þessi starfsemi naut viðurkenningar langt út fyrir venjulegar samfélagslegar umbúðir, eins og sýndi sig þegar Ólafur Ragnar Grímsson, þáverandi forseti Íslands, heimsótti Kaffi Kjark í sína lengstu opinbera heimsókn á staðinn. Þetta vitnar um það mikla gildi og stuðning sem samfélagið, og jafnvel landsins forseti, lagði í þetta frumkvöðlaverkefni.
Hins vegar, þegar R listinn tók við stjórn Reykjavíkurborgar, urðu því miður vandamál sem haft höfðu djúpstæð áhrif á starfsemi Kaffi Kjark. Þrátt fyrir fyrri loforð frá Sjálfstæðisflokki um stuðning, þá urðu fjárhagslegar skuldbindingar og skortur á stuðningi frá borgarstjórn að lokum til þess að starfseminni varð að hætta. Skuldir vegna húsaleigu, sem nam hálfri milljón á mánuði, urðu óyfirstíganlegar, sérstaklega þegar kom í ljós að borgarstjóri, Sólveig, neitaði að veita aðstoð eða styrki til að hjálpa til við að bera þessar byrðar.
Það var sérstaklega sárt fyrir samfélagið að sjá hvernig Kaffi Kjark, sem var skráð sem góðgerðarfélag og reynt var að halda uppi sem slíku, féll í gjalþrot vegna fjármálaóreiðu sem var tilkomin vegna breyttra forsenda í stjórn borgarmálanna. Staðreyndin að húsnæðið, sem Kaffi Kjark leigði, var í eigu Reykjavíkurborgar og engin vilji var hjá borginni til að styðja við verkefnið, heldur þvert á móti að rukka leigu af því, var áfall fyrir alla þá sem trúðu á og styðju við starfsemina.
Saga Kaffi Kjark og Félags Óvirkra Fíkla undirstrikar mikilvægi samfélagslegs stuðnings og skilnings á verkefnum sem þessum. Það sýnir einnig hversu viðkvæm slík verkefni geta verið fyrir breytingum í stjórnmálum og hversu mikilvægt það er að búa til stöðugleika og tryggja langtíma stuðning við þau. Að lokum, sagan um Kaffi Kjark er vitnisburður um þrautseigju, umhyggju og kjark sem þarf til að reka samfélagslega mikilvæga starfsemi, og sýnir að slíkar áskoranir geta orðið til þess að styrkja samfélagið og auka meðvitund um mikilvæg málefni.

Ágætu þingmenn,
Ég vil fyrst og fremst þakka þér fyrir að leggja áherslu á þennan mikilvæga málstað. Stofnun Saga Kaffi Kjark og Félags Óvirkra Fíkla er örugglega eitt af hinum merkilegustu frumkvöðlaverkefnum sem hafa verið sett í verk á Íslandi. Þessi stofnun hefur ekki aðeins stuðlað að björgun mannlífs og veitt stuðning til þeirra sem þurfa það mest, heldur hefur hún einnig haft áhrif á meðvitund fólks um mikilvægi þess að nálgast fíknivandamál með skilningi og stuðningi fremur en fordóma og fordómagjörðum. Þessi verkefni eru frábært dæmi um hvernig einstaklingar geta haft jákvæð áhrif á samfélagið með lítið en mikið áhuga og vilja til að breyta hlutum til betra. Ég get ekki annað en stutt Saga Kaffi Kjark og Félags Óvirkra Fíkla á háum stökkum og vona að verkefnið fái sinn réttmæta virðingu og viðurkenningu.
Því miður endurspeglar niðurlagning þessarar starfsemi dýpri vandamál sem við sem þjóð þurfum að takast á við: skort á skilningi og vilja stjórnvalda til að veita nauðsynlegan stuðning við þau verkefni sem berjast gegn fíknivandamálum. Það er ekki áhugaleysi eða skortur á vilja meðal almennings eða þeirra sem standa í fremstu víglínu þessarar baráttu, heldur virðist skorta á aðgerðir og stuðning frá þeim sem hafa vald til að gera breytingar.
Hver vika sem líður án þess að við grípum til aðgerða, missum við fleiri unga einstaklinga til fíknivandamála sem hefðu mátt forðast. Það er á okkar ábyrgð sem samfélag að bjóða upp á lausnir og stuðningsúrræði sem geta hjálpað þessum einstaklingum að finna veginn út úr myrkri fíknarinnar. Það eru margir þættir sem leika inn í fíknina, og því er mikilvægt að nálgast málið með skilningi og vinnu með einstaklingana til að finna þær aðferðir sem virka best í hvert tilfelli. Með aðgerðum eins og fræðslu, þjálfun og félagslegri stuðningi getum við bætt lífsgæði þeirra sem eru í fíkn og hjálpað þeim að aftur finna áglýsinguna og hugrekkið til að byrja á nýju lífi án efna.
Ef vilji er fyrir hendi, þá er kunnáttan til staðar, vitneskja um hvað virkar, og þétt stuðningsnet sem við getum byggt á. Hins vegar mun ég ekki gera sömu mistökin tvisvar. Ólafur Ragnar Grímsson, fyrrverandi forseti Íslands, er vitnisburður um hversu mikið af lífi mínu fór í að sinna samfélaginu. Sem laun fyrir þessa þjónustu stóð ég eftir gjaldþrota, atburður sem hefur litað alla mína ævi síðan.
Þessi reynsla hefur gefið mér djúpstæða skilning á því, hvað samfélagið getur þurft styrk og stuðning þegar hún þarf það mest. Það var sterk tilfinning að geta aðstoðað samfélagið á þennan hátt, en það var ekki án afleiðinga. Gjaldþrotaupplifunin, þrátt fyrir allt, hefur miðað mig til að sanna sjálfum mér að veitir handan þess aðstæður geta komið fram sama hvað. Það sem ég lærði var að styrkur kemur í margbreytilegum formum, og að virðingin sem ég fékk frá fólki um mig hélt mér uppi í erfiðustu stundum.
Staðan er klár og tækifærið fyrir okkar þjóð til að gera markverðar og varanlegar breytingar er núna. Ég ávarpa yður, ekki einungis sem fulltrúa þjóðarinnar, heldur sem lykilpersónu í að móta framtíðina. Það er brýnt að við endurmetum núverandi aðferðir og samþykkjum nýjar, raunhæfar leiðir sem skila langtímaáhrifum. Við stöndum frammi fyrir félagslegri áskorun sem krefst alvöru viðbragða – þetta snýst um að breyta stefnum og fjármögnun til að styrkja starf þeirra samtaka sem hafa sannað getu sína til að veita áhrifaríkar lausnir gegn fíknisjúkdómum.
Þessi mál eru engan veginn til þess gerð að taka létt – þau eru djúp og áríðandi, krefjast athygli okkar og fylgja eftir með öflugum aðgerðum. Við verðum að hrista af okkur þá þögn sem hefur hvílt yfir þessum vanda og finna sameiginlegan grundvöll fyrir nýjum og kraftmiklum nálgunum sem munu breyta lífi fólks til hins betra. Þetta er ekki aðeins barátta einstaklings; þetta er samfélagsleg ábyrgð, sameiginlegur skylduvitund allra til að draga úr heilsufarstengdum kostnaði sem steðjar að. Nú er kominn tími til að taka af skarið, finna samhljóm og sýna að við erum tilbúin að taka nýjar og frumlegar ákvarðanir.
Ég hvet yður því, með alvöru og trú á framför, til að gera núna það sem mun skipta sköpum fyrir komandi kynslóðir – að taka skrefið, styðja við breyttar áherslur og sýna í verki að við getum og munum bæta samfélagið okkar.
Það er ekki spurning um hvort við höfum áhugann eða viljann til að gera breytingar, heldur hvort við sem samfélag og þið sem löggjafarvaldið eruð tilbúin að taka af skarið og gera það sem þarf til að bjarga mannslífum og veita þeim von sem þurfa hana mest.
Með von um skilning og aðgerðir, er mikilvægt að styrkja samkennd og samvinna milli fólks til að leysa ágreiningsmál og ná samkomulagi. Þessi grundvallaratriði eru undirstaða hvers góðs samfélags. Með samræðum og tengslum getum við náð skilningi á mismunandi sjónarhornum og stuðlað að samheldni. Þetta er mikilvægt fyrir þróun samfélagsins og sköpun á friðsamlegri umhverfis. Látum samkennd og samvinna leiða okkur á leið til framkvæmda sem geta haft jákvæð áhrif á alla.
Steindór Halldórsson.
Stofnandi Kjarks, félag óvirkra fíkla.
ofvirkur@hotmail.com
6997272/6664321
Stofnandinn Steindór Halldórsson er fyrst og fremst þekktur fyrir forystu sína í baráttunni fyrir réttindi óvirka fíkla. Með stofnun Kjarks, félagi óvirkra fíkla, hefur hann brugðið fram mikið áhuga og stuðningi um að koma á saman fólki sem sýnir trú á réttlæti og jafnrétti fyrir alla. Þessi félagsskapur hefur verið lykilþáttur í að bæta aðstæður og tryggja réttindi þeirra sem á þau þurfa mest. Með hugrekki og vilja til aðgerða hefur Steindór Halldórsson verið leiðtogi í að þróa nýjar leiðir til að tryggja að óvirkir fíklar fái tækifæri til að komast að réttindum sínum, jafnt sem að njóta lífsins í samfélaginu á jafnréttisgrundvelli.
Steindór stundar í dag nán, við Harvard, og lærir þar allt um réttindi barna. Og það er ekki bara réttur okkar allra að fá aðstoð við það sem minkar lífgæði okkar, en mikilvægara er að viðhalda því að lífsgæði minki ekki við að fara réttar leiðir í lífinu á byrjunarstygi. Þannig gefum við börnum okkar röngustu skilaboð, sem hægt er.
Flakkferðir = Liður útfrá Jafnigjafræðslunni.




















Jafnigjafræðslan og Flakkferðir
Ég hef valið að skrifa yður persónulega til að ræða eitt af þeim málefnum sem ég tel að bar mikilvægt gildi fyrir framtíð ungs fólks í okkar þjóðfélagi – starfsemi Flakkferða.
Ég hef verið svo heppinn að vera hluti af þeirri hópi sem stóð að stofnun Flakkferða, sem vöknuðu til lífsins úr frjóum jarðvegi Jafningjafræðslunnar. Þessi samtök, sem ég og Jóhannes KR Kristjánsson, núverandi féttamaður, stofnuðum, hafa haft það að markmiði að bjóða upp á ferðalög sem áttu það sameiginlegt að fela í sér vímuefnalausa skemmtun fyrir ungt fólk.
Í þessum samtökum fann ungt fólk, sem stóð á krossgötum lífsins, ekki einungis samstaðu og skilning, heldur einnig möguleika á að upplifa og njóta lífsins til fulls án vímuefna. Það er meira en tóm orð þegar við segjum að ungmenni okkar eru framtíðin; þau eru einnig nútíðin. Þau eiga skilið að við sem samfélag höfum trú á þeim og sýnum þeim með beinum aðgerðum hversu mikilvæg þau eru fyrir okkur. Þau eiga skilið tækifærið á að taka réttar ákvarðanir, og við eigum að vera þar til að veita þeim stuðninginn sem þau þurfa á að halda.
Jafnigjafræðslan og Flakkferðir byggðust ekki aðeins á hugmyndinni um að bjóða upp á vímuefnalausa skemmtun, heldur sköpuðum við umhverfi þar sem hvert einasta skref var liður í þroskaferli ungmenna; hvar hver ákvörðun um að taka þátt í ferðinni var í raun ákvörðun um að taka afstöðu gegn vímuefnaneyslu. Þessi valkostur varð til þess að margir unglingar uppgötvuðu nýjan sjálfsmynd –þar sem fíkniefni voru ekki þörf til að njóta lífsins.
Ég get borið vitni um kraftinn og ástríðuna sem hver einasta ferð færði þeim sem tóku þátt. Hvort sem það var ferðalag til sólarlanda eða snjóhellingar Ítalíu, eða jafnvel uppá jökul um verslunarmannahelgi, voru þessar upplifanir öflugri en hvaða drykkjuskemmtun gæti boðið upp á. Við töluðum með hjarta okkar og höfðum trú á því sem við gerðum, og sú trú færðist yfir til þeirra sem við töluðum til. Við vorum ekki bara fyrirlesarar; við vorum fyrirmyndir, stuðningsmenn og vinir. Og það skilaði sér útí þjóðfélagið í stórri mmynd. Og án þess að nefna nöfn, allavega núna, eigum við nokkra í þessu þjóðfélgai sem allir þekkja, fyrir góð störf, og án stuðnig sem þeir fengu, er óvíst að þeir væru þessir alilar í dag.
Flakkferðir voru ekki bara um ferðalög; þau voru ferðir í gegnum lífið sjálft. Hver einasta ferð var tækifæri til að hvetja þá sem annaðhvort voru í hættu á að nota vímuefni eða höfðu tekið meðvitaða ákvörðun um að lifa án þeirra. Með samvinnu við Samvinnuferðir, og síðar Íþrótta og tómstundaráð, var hægt að bjóða upp á fjölbreytt úrval ferða sem voru aðgengilegar öllum, óháð efnahag. Og seinna blandaðist starfsem Flakkferða í margar áttir, þar á meðal fallhlíffastökk.
Á þessum sama tíma þróuðum einnig forvarnarstarfið með AA samtökunum, og bættum við úrræðum eins og miðnæturfundum og sérstökum fundum fyrir karla og konur, allt til að mæta þörfum þessa unga fólks sem leitaði til okkar. Þessi nálgun var ekki bara nýstárleg; hún var lífsbreytandi. Hver fyrirlestur, hver ferð, og hvert samtal hafði áhrif sem teygðu sig langt út fyrir fundarherbergi eða skíðabrekku.
Jafnigjafræðslan og Flakkferðir skildi ekki á milli ungmenna, óháð þeirra fyrri tengslum við vímuefni. Hvort sem um var að ræða einstaklinga sem voru í hættu á að verða háð slíkum efnum, eða þá sem höfðu valið að forðast þau frá upphafi, stóðum við jafnfætis með þeim og buðum þeim ákveðið rými þar sem skemmtun þurfti ekki að fylgja vímugjöfum. Á þessum grunni byggðum við upp starfsemi sem fór vaxandi og varð að lykilþætti í lífi margra ungmenna. Og þarna var fyrsti og eini grundvöllur sem hefur verið búin til, þar sem ungmenni voru ekki bara að berjast við að hætta notkunn, heldur tileinka sér nýtt líf, og erfiðast var oft á tíðum fyrir þetta fólk, að finna tengingu við aðra á þeirra róli, en þarna blómstraqði félagsskapur, sem var á réttri braut, og allir velkomnir að vera með.
Frá fyrsta degi voru ferðirnar skipulagðar í samstarfi við Samvinnuferðir, sem mótuðu stærri ferðirnar sem við buðum upp á. Þar á eftir komu fjölbreyttar innanlandsferðir, allt frá sólarlandaferðum til ævintýraferða á íslensku jöklunum í verslunarmannahelginu. Íþrótta- og tómstundaráð var einnig mikilvægur stuðningsaðili, sem veitti okkur oft það sem vantaði til að gera ferðirnar að veruleika. Þessi samvinna tryggði að við gætum haldið verðinu niðri og gert ferðalögin aðgengileg fyrir sem flesta.
Eitt af eftirminnilegustu dæmunum um einstaka framlag Flakkferða til samfélagsins er frábært frumkvæði bróður míns, sem er lögreglumaður. Hann bauð upp á sitt faglega sjónarmið og tíma til að kenna fallhlífarstökk, sem fljótlega varð eitt af vinsælustu úrræðunum í forvarnarstarfinu. Þessi nýja áskorun og hæfni til að stjórna adrenalinflæðinu í heilbrigðum aðstæðum veitti ungmennunum tækifæri til að uppgötva nýjar áhugamál sem komu í staðin fyrir vímuefni. Bróðir minn, Þórjón, sannaði með þessu að heilbrigðar ástríður og áhugamál gætu verið sterkara og meira fullnægjandi en fíknin. Hann lét verkin tala, og með því að gefa af sér til samfélagsins, sýndi hann að samstaða og samhugur eru lykilþættir í að yfirvinna vandamál.
Við sköpuðum ekki aðeins fjölbreytt og áhugavert tómstundastarf fyrir ungmennin, heldur gáfum við þeim einnig kost á lífsstíl sem var heilbrigður og fullnægjandi án áfengis og annarra vímuefna. Þetta starf og þær ferðir sem við skipulögðum höfðu gríðarleg áhrif og komu í staðin fyrir hefðbundnar drykkjuskemmtanir, og ef við mældum þessi ár í árangri, þá er víst að hópurinn af ungmennum sem tók þátt var óvenju sterkur og samheldinn, sameinaður í því að deila og njóta vímuefnalauss lífstíls.
Starfsemi Flakkferða byggðist á samvinnu og samstöðu þar sem hver og einn gat lagt sitt af mörkum. Þrátt fyrir mikla starfsemi var rekstrarformið slíkt að aðeins ég og Jóhannes vorum í launuðu starfi fyrir lengri tíma. Sjálfboðaliðar úr öllum menntaskólum landsins lögðu sitt af mörkum og gegndu lykilhlutverki í starfinu, sem sýnir dýptina og vídd samfélagslegs ábyrgðar okkar verkefnis. Flakkferðir voru ekki einungis hreyfiafl í að skapa jákvæða breytingu, heldur voru þau einnig tákn um kostnaðarhagkvæmni í forvörnum.
Við náðum að halda rekstrarumhverfi samtakanna einföldu og hagkvæmu þrátt fyrir víðfeðma og fjölbreytta starfsemi. Þetta var að miklu leyti gert með því að hafa einungis einn starfsmann á launum innan Flakkferða og bjóða sjálfboðaliðum hlunnindi, svo sem frítt flug eða aðrar aðstoðarleiðir, í stað beins launa. Þetta fyrirkomulag sýnir hvernig með sameiginlegri sýn og ábyrgð er hægt að viðhalda starfsemi sem gagnast samfélaginu án þess að fórna miklum fjármunum.
Það er mikilvægt að skilja að á bak við hverja krónu sem fór í Flakkferðir var mikill árangur sem ekki endilega mælist í fjárhæðum, heldur í lífsgæðum og heilbrigði þeirra ungmenna sem tóku þátt. Það er slíkur fjárfesting sem veitir langtíma ábata fyrir allt samfélagið. Með því að byggja á reynslu og árangri Flakkferða getum við haldið áfram að þróa og styrkja forvarnastarf fyrir ungmenni á Íslandi.
Eitt af áhersluatriðum Jafnigjafræðslunar var að nálgast og fræða framhaldsskólanema um allt land. Þessi fræðsla var vissulega ein af kostnaðarsamari þáttum starfseminnar, en árangurinn lét ekki á sér standa. Viðbrögðin voru afgerandi og jákvæð. Sérstaklega má nefna þann heiður sem okkur var sýndur af Menntaskólanum á Akureyri, þar sem fyrirlestrarnir okkar voru valdir af nemendum sem besti atburður vetrarins í skólablaði þeirra. Sú viðurkenning, í samkeppni við viðburði á borð við sýningar Tvíhöfða, er óræð vitnisburður um gildi og áhrif forvarnarstarfsins.
Það að forvarnir og heilbrigði lífsstílsvalkostir séu metnir hærri en vinsælir menningarviðburðir sýnir ekki aðeins hversu vel starfseminni okkar var tekið af ungmennunum, heldur einnig hversu mikilvæg slík fræðsla er fyrir þá. Í dag eru margir af þeim ungmennum sem sat fyrirlestrana að hefja sinn framhaldsskólagöngu eða hafa þegar gert það, og vitnisburðir þeirra og foreldra þeirra endurspegla jákvæðu og varanlegu áhrifin sem fræðslan hafði.
Það að vera stöðvaður á götunni af ungmennum, sem nú eru orðin foreldrar sjálf, og að heyra þau segja: „Mikið mundi ég vilja að barnið mitt í framhaldsskóla núna mundi heyra það sama og þú sagðir okkur“, er einstakt og sannarlega verðmæt viðurkenning á þeirri nálgun sem við höfðum: að tala af einlægni og skilningi, út frá hjartanu, og leggja rökstudd mál fyrir ungmennin án þess að falla í gróteska eða niðurlægjandi framsetningu.
Sjálfboðaliðar úr öllum menntaskólum landsins og þakklátir foreldrar hafa endurspeglað árangurinn sem Flakkferðir náðu. Að heyra sögur frá þeim sem minnast fyrirlestranna og fræðslunnar sem við veittum með hjarta og huga, staðfestir að við höfum gert mun meira en að einfaldlega fræða – við höfum vakið vitund.
Það er auðséð, ef þú hefur lesið það sem að ofan er, að það er engin spurnig um að starfsemi þessi, litaði samfélag ungs fólks sem vildu taka á sýnum málum. Hver og einn af þessum unglingum bar ábyrgð á sínu eigin vali og ákvörðunum útí lífið, en á sama tíma var það mikilvægt að hafa stuðning og leiðsögn frá reynslumönnum og fagfólki. Þessi samvinna milli ungs fólks og sérfræðinga var lykilatriði í að tryggja að þeir væru vel undirbúnir fyrir þær áskoranir sem beið þeirra eftir á leiðinni. Með þessu samræmi var hægt að ná fram miklum árangri og þróun í starfseminni, bæði hvers og eins og heildar.
Færðu inn athugasemd